Het is heel stil geweest hier... ben een hele slechte blogster geweest! Maar er is enorm veel gebeurd. Ik heb in 1999 mijn diploma gehaald voor apothekersassistente en sindsdien heb ik altijd in een apotheek gewerkt. Ik heb het altijd heel leuk gevonden maar de laatste jaren sijpelde het plezier een beetje weg. Zeker in combinatie met mijn depressieve periodes, die maakten het er niet beter op, ik was niet op mijn plek en zat niet goed in mijn vel. Vorig jaar heb ik eindelijk de juiste therapie gevonden waardoor alles weer op de rit kwam. En bleef! En na veel gesprekken met mijn lieve man kwam de beslissing: ik ga verder kijken dan de apotheek wereld. 1 ding stond als een paal boven water voor me: ik wil gebruik maken van mijn sterke kant: het omgaan met mensen en hen helpen. En na 4 maanden solliciteren kwam een nieuwe uitdaging: ik werk nu sinds een maand voor een grote fabrikant van huishoudelijke apparaten in hun Klantcontact Center. Ik vind het tot nu super leuk! Maar wel heel veel nieuwe dingen leren. En dat is vermoeiend. Op zo'n momenten merk je toch dat je geen 20 meer bent. Buiten natuurlijk het feit dat ik nu een gezin heb in plaats van bij paps en mams woon. Vandaar dat het ineens even geleden was dat ik mijn laatste post schreef. Ik ga mijn best doen wat minder tijd ertussen te laten komen!

Over nieuwe dingen leren: ik doe poging-zoveel om te leren haken. En ik heb nu eindelijk een beschrijving gevonden waardoor ik het begin te begrijpen. Dus... wordt vervolgd!

Op het kussengebied ook weinig nieuws. Ik heb wel een idee in mijn hoofd voor een tekst gemaakt van een gepunnikt koord (en die heb ik ook al af) op een effen achtergrond. Maar ook daarvoor weinig tijd gehad. En ik moet ook eerlijk zeggen dat ik ook geen zin had, zeker niet op de dagen dat het zo enorm warm was en 's avonds ook zo warm bleef. Toen had ik echt geen zin om achter de naaimachine te kruipen. Binnenkort maar weer ;).

Kus, Natalie

K3 jurkje voor poppie

Ik hoop dat jullie hebben genoten van het weer de afgelopen dagen, wat was het fijn om weer buiten te kunnen zitten, genietend van het zonnetje! En de komende dagen blijft het zo, heerlijk.

Mijn nichtje is gek op K3 en wilde ook graag een door tante Natalie gemaakt jurkje voor haar BabyBorn. Voor haar verjaardag heb ik die 2 gecombineerd: een K3 jurkje voor haar poppie! Klinkt simpel. En dat is het eigenlijk ook wel, met het juiste patroon kom je al een eind namelijk. Bij Wolly Online een leuk basispatroontje gevonden voor een jurkje. Als materiaal heb ik Terlenka gebruikt (want poppenkleertjes worden snel vies en deze stof kan in de wasmachine en droger!) en verder 4 lintjes voor de "regenboog". Dat laatste was eigenlijk het meeste werk: 4 verschillende kleurtjes dus 4 verschillende kleuren garen: ieder lintje weer opnieuw machine inrijgen en heeeeeeeel rustig stikken. Ik heb nog wel eens de neiging om te snel te willen, in het kader van grote stappen snel thuis. Maar nu moest echt de rem er op. De rest van het jurkje ging prima. Ik heb wel de belegjes geskipt. Dat is zo'n gefrot en ik krijg het nooit zo mooi als ik zou willen. Misschien is dat mijn perfectonistische aard, ik weet het niet. Maar goed, zonder ging ook prima, ik heb de naadtoeslag naar binnen gevouwen en smal op de kant doorgestikt.
Uiteindelijk stuitte ik nog op 1 probleem. En best een groot probleem...: mijn meisje. Toen ze het jurkje zag wilde zij er uiteraard ook eentje voor haar poppie. Dus maakte ik er voor haar uiteraard ook 1.



Kus Natalie

men neme een spijkerbroek of twee...

En daar maak je de leukste dingen mee! Ik heb 2 maaksels om te showen.

Allereerst deze:


Ik heb eerst stroken gesneden en deze aan elkaar genaaid. Daarna met glansgaren doorgestikt. En dat geheel bevestigd aan een stuk grijze jeans. De achterkant is een effen denimstof met een sluiting door middel van Kamsnaps. Ik heb er geen foto van gemaakt, de voorkant is interessanter ;)/

En deze:


Het patroon heb ik via Pinterest gevonden, het is van Sew Mag. Ik had al een paar van deze schatjes voorbij zien komen op Pinterest en na het vinden van dit patroon ben ik met wat stoffen aan de slag gegaan.

Nog even een "samen" foto"


Kus Natalie

Een liv voor mijn ballerina

Zoals ik in de vorige post al meldde: mijn meis houdt van dansen. Al tijden wilde ik het LIV-rokje van Sofilantjes maken, het kwam er alleen niet van. Een tijd niet genaaid, een tijd alleen in de kussens gedoken. Maar met mooi weer komen nieuwe ideetjes. En na het vinden van een super leuk stofje kwam het er nu wel van: De LIV!



Het was een succes, zowel het maken ervan als de reactie van mijn meisje. Hier gaan er dus meer van volgen "vrees" ik. Vind ik niet erg hoor.
Deze heb ik gemaakt met sweatstof, zo oogt hij stevig en kan hij ook als het weer minder mooi is.

En ondertussen ben ik bijna bij met al mijn maaksels voor de start van deze blog. Deze keer laat ik een kussen zien, gemaakt met een verhuisdeken. Ik kom deze ontwerpen de laatste tijd veel tegen en ik vind ze prachtig! Dus een testversie gemaakt. Dacht grote stappen, snel thuis: neem een schildersdeken want die is aan de binnenkant geplastificeerd. Handig voor buiten. Maaaaar was vergeten dat mijn naaimachine dat niet zo handig vindt. En ook al heb ik een mooie middenklasser onder de naaimachines, dit wilde toch echt niet lukken. Maar met wat improvisatie kwam alles weer goed!



Kus, Natalie

ballerina's

Mijn meisje is een echt meisje, voor zover je je aan de heersende stereotypes mag houden. Haar favoriete kleur is roze, ze zit op ballet, houdt van zwierrokjes en jurkjes. Is altijd aan het zingen en dansen. Wil op pianoles en verder wil ze het liefst tekenen, knutselen, met strijkkralen aan de slag of leren borduren... En zelf aan de slag met een naaimachine. Al vindt ze het ook super om te voetballen met haar papa!
Mijn favoriete website (Pinterest uiteraard, lol) heeft me weer een heleboel inspiratie gegeven om iets moois te maken wat mooi aansluit op ons balletmeisje:




Ik heb gekozen voor fuchsia roze in plaats van het schattige babyroze. Het maakt het geheel toch wat stoerder en ook tijdlozer in mijn ogen.
Als sluiting weer gekozen voor Kamsnaps. Ze zijn op dit moment echt favoriet.
Het sierstiksel was eigenlijk niet gepland. Het biaisrandje lukte niet zo goed als ik gehoopt had. Ik vond het tijd om eens mijn Bernette verder uit te testen, en dan bedoel ik eigenlijk de siersteken. Met dit als resultaat. Ik en meisje zijn er erg content mee!

En om in de cadeautjes voor vriendinnetjes van Sophie te blijven:


Ook deze was voor een kinderfeestje. Het meisje in kwestie houdt ook ontzettend van dansen en van roze, alleen is haar kamer ingericht met de kleuren licht oranje en wit, met wat extra kleurtjes als lichtgroen. Dus met een roze kussen aan komen zetten, tja... Ik had het ijsjesstof een tijdje terug gevonden bij Stoffen.net, ik vond de kleurtjes zo lief. En nu wist ik dat dit perfect was voor dat meisje. De ballerina template heb ik op Pinterest gevonden, ik heb alle stukken uit vilt geknipt en uiteraard een echt tulen rokje voor dit kleine ballerinaatje. Sophie wilde hem eigenlijk zelf houden dus moest ik beloven dat ik er ook 1 in het roze ga maken. Tuurlijk meis. Heb alleen niet gezegd wanneer, hahaha.

Kus, Natalie

Allereerst dank jullie wel voor alle lieve reacties, zowel via Facebook als hier, op mijn vorige post. Het was niet makkelijk om die te schrijven, het was toch heel persoonlijk. En een onderwerp waar men al snel een mening over heeft. Maar ik ben wel heel blij dat ik hem geschreven heb.

In het kader van throwback thursday een kussen die ik een tijd geleden gemaakt heb.

Ik had op Pinterest een aantal kussens gezien met als onderwerp een hondje, bijvoorbeeld een teckel of zo'n "whiskey-hondje". En op hetzelfde Pinterest heb ik een hele mooie template gevonden van een teckel. Het is een kussen geworden van 30 bij 50 cm. De teckel heb ik gemaakt van een oude spijkerbroek.



Dit hondje heeft een fijn tehuis gevonden: hij is bij een vriendinnetje van Sophie gaan wonen. Zij hebben al een echte teckel en daar past zo'n kussen heel goed! Het begint een beetje een traditie te worden vrees ik want ze heeft het kussen voor haar verjaardag gekregen.

En om in de dieren te blijven: ik heb ook 2 kussentjes met een nijlpaard gemaakt:


Deze heb ik voor Sophie gemaakt. Ze wilde zelf ook graag een door mij gemaakt kussentje en ze mocht zelf het thema en de kleuren uitzoeken. Je kunt wel raden wat haar favoriete kleur is toch?



Deze heb ik iets minder "zoet" gemaakt door te kiezen voor spijkerstof als basisstof voor de hoes. Nog steeds wel zoet hoor, met die kleine bloemetjes.

Kus Natalie

De "aan-foto"

Ik heb besloten jullie de "aan-foto" te laten zien van de retrojurk uit de vorige post. Ik vind het lastig om mezelf zo op de voorgrond te plaatsen. Misschien is het toch onzekerheid, ik weet niet. Bang wat mensen zullen denken bij het zien van mij, een "dik" mens. Opmerkingen zullen plaatsen die daarna verwijzen en dan niet in positieve zin. Naar woord, dik. Maar na de ophef van afgelopen week met betrekking tot het weigeren van te dikke mensen voor de erehaag bij de herdenking op de Waalsdorpervlakte ben ik toch na gaan denken. Heb ikzelf er ooit mee te maken gehad? Ja. Nageroepen op straat: vetzak, dikzak, vette zeug. Uitgescholden op mijn werk. Opmerking van een familielid bij het eten van een ijsje na een etentje: meisje zou je dat wel doen, je wordt wel erg dik. Kan nog wel even doorgaan. In het kort dik is slecht. Dik is lelijk.

Wat betreft de ophef: waarom zijn "een tiental klachten" genoeg om 1 van je eigen vrijwilligers zo aan de kant te zetten? Een herdenking van mensen die gefussileerd zijn omdat ze in opstand kwamen tegen juist het uitsluiten en apart plaatsen van mensen op grond van hun geloofsovertuiging. Niet alleen Joodse mensen, maar ook Sinti en Roma, Jehova's getuigen. Maar behalve een afwijkende geloofsovertuiging ook mensen met een geestelijke handicap, zwervers en homoseksuelen. Kortom voor iedereen die "anders" was in de ogen van de Nazi's. En dan beslis je als stichting van de herdenking van die
"opstandelingen" om iemand uit te sluiten op basis van juist dat anders zijn.
Maar een dikke uitsluiten, dat mag volgens de wet. Artikel 1 geeft dat blijkbaar namelijk niet duidelijk weer:

Artikel 1 betreft een voor Nederland fundamenteel beginsel, het luidt:
Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld. Discriminatie wegens godsdienst, levensovertuiging, politieke gezindheid, ras, geslacht of op welke grond dan ook, is niet toegestaan.

Ik vind het er duidelijk staan. Er staat: of op welke grond dan ook.

Dit postte ik op FB in mei 2017:
Waarom mag je wel dikke mensen bashen, maar als je het woord dik vervangt door gehandicapt, allochtoon of een ander kenmerk dat dat discriminatie is? Een voorbeeld is een vraag bij 'de jongens tegen de meisjes' van RTL4 waarbij de vraag was: doe je het liever met een bodybuildster of met een dikke vrouw. De uitkomst was dat het merendeel het liever deed met een bodybuilder. Dat er überhaupt zo'n vergelijking gemaakt wordt is al stuitend. Ik was vroeger "dik", daarna te mager en continu bezig met het maar niet aan willen komen en nu ben ik weer terug op het 'oude' niveau. Maar zit beter in mijn vel dan toen. Blij en gelukkig met mijn gezin, blij dat ik de toekomst weer zonnig zie, blij dat ik uit de sombere donkere tijd aan het komen ben. En als dat is met een ander lijf dan sommige mensen graag willen, so be it!

En dat meen ik echt. Ik ben van maat 48/50 naar een 34 gegaan en uiteindelijk weer terug naar een 48/50. Maar dankzij een donkere tijd en de daarbij gekregen hulp, de liefde en het geduld van Marco en een aantal belangrijke gebeurtenissen zoals de verhuizing hebben me rust gegeven en geholpen met zelfacceptatie en een soort van houden van mezelf. Ik mag er zijn!

Een klein jaar na de FB-reactie keek ik gisteren de herhaling van Echt Waar?!. Daarin werd uitgelegd dat de zeemeermin ontstond toen zeelieden die al maanden op zee waren zeekoeien op zandbanken zagen liggen en dachten dat het vrouwen waren. Een mythe dus. Snap ik best dat ze dat zagen na zoveel maanden zonder vrouw, slecht eten en alleen mannen en ze beeldden het grappig uit. Maar de opmerking erna was dat niet. Ik weet niet de precieze bewoordingen meer maar de strekking was dat in de huidige tijd er ook zeekoeien zijn maar die zijn niet op zee. Dus.......

Ik volg meerdere blogs mbt curvy dames die de mooiste creaties maken en ook deze volg ik. De blogster, Lottie Mea Jones, is een super mooie vrouw en een echte duizendpoot: onder andere Plus size model, zangeres, styliste. Maar ook een voorvechtster in de strijd tegen fatshaming. En nu ook de initiatiefneemster voor een petitie: een aanvulling omtrent postuur op de wetgeving over discriminatie (Artikel 1). Haar blogpost over waarom ze de petitie gestart is kun je hier lezen. Uiteraard heb ik getekend. Mocht iemand dit ook willen doen, hier de link

Dus vol trots nu de "aan-foto":


Bedankt voor het lezen van deze post.

Kus Natalie